1 Mart 2009 Pazar

carlos castenada - ıxtlan yolculuğu

don juan ansızın "şimdi ölümünü düşün" dedi "şuracıkta bir kol boyu ötende duruyor o. herhangi bir anda tıpışlayabilir seni, o halde saçma düşüncelere, saçma duygulara ayıracak zamnın gerçekten yok senin. hiçbirimizin zamanı yok bunlara ayıracak."

...
yavaş yavaş söylediklerini anlayabilmem için bana zaman verircesine "seni gördüğüm zaman sende yanlış olan şey, ve şimdi de sende yanlış olan şey, yaptığın şeylerin sorumluluğunu almaktan hoşlanmayışındır." dedi "o otobüs terminalinde bana o şeyleri anlattığında, onların yalan olduğunun bilincindeydin. niçin yalan söylüyordun?"

o sıralarda amacımın "güvenilir bir danışman" bulmak olduğunu belirttim.

don juan gülümseyerek bir meksika türküsü mırıldanmaya başladı.

"insan bir şey yapmaya karar verince sonuna dek gitmeli" dedi "ama yaptığı şeyin sorumluluğunu da yüklenmeli. ne yaparsa yapsın, en başta yaptığı şeyi kimin yaptığını bilmeli, sonra da kuşku ya da pişmanlık duymadan eylemlerini sürdürmeli."

don juan beni incelemekteydi. ne diyeceğimi bilmiyordum. sonunda düşüncemi açıklamaya karar verdim.

onu yadsıyarak "bu söylediğin, imkansız bir şey!" dedim.

don juan nedenini sorunca, ben de belki ideal olarak bunun herkesin yapmak istediği şey olduğunu, oysa gündelik yaşamda kuşku ve pişmanlıklardan kaçınmanın bir yolu olmadığını söyledim.

don juan inançla "elbette var bir yolu" diye yanıtladı.

"bana bak" dedi "kuşkum da yok, pişmanlığım da yok benim. yaptığım her şey benim kendi kararım, benim kendi sorumluluğumdur. yaptığım en önemsiz bir şey, örneğin seni çölde gezdirmek, pekala benim ölümüme yol açabilir. ölüm sezdirmeden peşimden gelmekte. demek ki kuşkulanmaya, pişmanlık duymaya zamanım yok benim. şayet seni gezdirmeye çıkarmamın sonunda ölürsem, buna katlanmak zorundayım."

"oysa sen, kendinin ölümsüz olduğunu, ölümsüz bir kimsenin kararlarının da silinip bozulabileceğini, kuşkuyla ya da pişmanlıkla karşılanabileceğini sanmaktasın. kısacası dostum, bir avcıdır ölüm, pişmanlıklar ve kuşkular için yoktur ki zaman. yalnızca karar vermeye var zamanımız"

ben de içtenlikle her şeyin ideal davranış biçimlerine göre kişisel yorumlarla oluşturulmasından ve sonra da herkesin buna uymasının beklenmesinden dolayı, bu dünyanın gerçek olmadığını düşündüğümü belirttim.

sf.63-65

carlos castenada - ıxtlan yolculuğu (yaqui kızılderili büyücüsü don juan'ın yeni öğretileri) söz yayın - çeviri: nevzat erkmen
mayıs 1994

Hiç yorum yok: