alışmak

katlanmayın..
hüzünlerimi yanıma alıp yola düştüm, bu kez düşürmemeye özen gösterdim,dağlardan geçtim, sonsuz büyük dağlar gördüm, uzaklarda değil,yakınlarda..
yerinyüzüne baktım, orda yaşayan insanlara baktım, bu taşların dağların kıvrımları ve heybeti bu insanların neresine işlemiş diye sordum, yüreklerine elbet..sonsuzluğa bakıyorsunuz,derinliğe bakıyorsunuz, aleme bakıyorsunuz, alışıyorsunuz, alışamıyorsunuz birşeylere..
dağların üstünden alemi seyreylemek varken,gökyüzüne yakın ve uzak olduğunu bilmek varken alışamazsınız,alışırsınız...
neye alışırsınız,herşeye,neyi bırakırsınız,herşeyi..
peki neye alışırsınız, hep değişmeye alışırsınız o kadar..