neyzen tevfik bey tarafından

bu ızdırabın sonu yok sanma bu alem de geçer..
aydınlat bizi ey...(kime yalvarayım,isteğimi belirteyim acaba, tanrımı kaybettim)
boşluğa konuşuyoruz, yazıyoruz..
-içimizi karattın!
-ben mi? ne alaka..beni suçlama,alem böyle, bir aydınlık bir karanlık,ne yapsanız fayda etmiyor
-ben kırabilirim bu döngüyü
-boş çaba
-iradem var ama, yaparım
-dene ama bence boş çaba, bırak.
-ne yapayım o zaman? bana bi iş söyle yapayım
-içini karart otur, aydınlanmasını bekle
-nasıl yapayım, bekleyerek mi?
-yok yok, uğraş yine bişeylerle ama bi yandan da bekle..
-boşuna bir çaba o da
-beklemek mi, bişeyler yapmak mı?
-telvin..halden hale akmak.
-canın sıkılmıyor mu bu meselelerden?
-hem de çok, niye bu tür şeyler aklıma geliyor bilmiyorum, başkalarının aklına geliyor mu acep?evet geliyor, tanıyorum bir kaçını..diğerleri hakkında yorum yapamam,görmem lazım.
-akıl akıl çok akıl bok akıl.