hayat kendi filizini ölümün üstünden yeşertir, ölüm köktür,topraktır, biz de bir ömürlük çiçekler.
ya hepsi biterse diye derinden üzülmekle geçer ömür aslında, hep son beklenir, bu kelimeler ne zaman bitecek?
yok yok çok ciddi değilim,Duran da değildir, sadece hayatı yaşamaya çalışıyorum, gülerek ve gülümseyerek..
bakalım insanların içine, gözlerine olabilir mesela, biz buradayız nasılsa, onlar da belki buradadır, birbirimizi görürüz içlerimizde, kendimizi kaptırırız yine, bedenlerin üstünde sur oluruz yükseliriz, sonra yıkılırız..dur...
Ne kadar da kurallara bağlıyım değil mi, komiksin artık., kurallarbenimiçimdeyokolurlarvarolurlar akarım, umurumdabiledeğildirler,
kıçımlagülerim hepsine.
bir şeylere adar mı insan kendini, ben kendimi yürümeye adamışımdır mesela, ya siz? bilmem, kimin kendini nerden kurduğunu bilmiyorum, anlaşma her zaman olmayabilir tabi, bütün dünya alem her zaman diyalogla kurulmaz, çatışma vardır bir de, gerilim bi yerde.,ve ateş.
yazdıkça yazmak ister Duran,ne anlatacak acaba bize, ben de pek biliyorum sayılmaz,o yürümeyi seviyor,bu konuda onunla diyalog halindeyiz, onun dışında Duran ve ben arasında geçimsizlik söz konusu, hatta de facto bir halde şizofrenik hallere bulaşıyorum, ya siz? siz nasıl oluyorsunuz acaba.
Her zaman anlaşmak zorunda değiliz tabii ki, bana saçma gelen şeyler başkalarına tatminkar gelebilir, kimbilir, ya da benimkiler başkalarına.
sizlerle güzel müzikler dinlemek isterim, sade bir yerlerinden.
Hoşçakalın.
