yıldızlar

baktım onlara,parladılar,yakındım,uzağım,uzaktım,yakınım...
alem tabi geç-erken arasında gidip gelmiyor, zaman da öyle..
her şey yerli yerinde mi?ne alakasın ya nerden çıktı...
içime döndüm,dışarı çıktım,döndüm,çıktım ve arada kaldım, bu hayatı nereye kadar yaşayayım ki? bilmiyorum,ikna olmaya ya da ikna edilmeye ihtiyacım yok, ne gösterir hayat belli olmaz, sıkıcı sadece,bunu biliyorum, sıkıcıydı, sıkıcı,sıkıcı olacak, umutsuzum,hayallerim var,adım adım,yavaş yavaş sancıyacak hayat,
sonra kop..
yaralarımın kabuklarını üzerimde taşıyorum,bazen unutuyorum cebimde olduklarını,yeni yaralar açıyorum,onları da sonra bi bakıyorum ki cebime koymuşum,cebim delik mi acaba..bakmadım, orda olduklarını biliyorum, delik büyük değil belki hafızasızlaşacak kadar,ordalar biliyorum,duyuyorum..
yıldızlar,estrellas,çok yakınım,çooooook uzağım,ay da yok bugünlerde teselli edecek,zaman işte bazen birisi kaybolur,bazen öteki,bazen ikisi de olur, bazen ikisi de olmaz..çok tekrar,üfffffff...
bırak,
tekrar edilmeyen bişey mi var? kandırma ve soyun, bırak.
canım yıldızlar, benden alakasız öylece parlıyorlar.