dedem öldü, son nefesine kadar yaşayıp yemeğini yiyip,tok karınla, kendi halinde öldü işte.
köye gömüldü dedem, gömenler işimiz bitse de gitsek halinde, yerinden edilmiş köylerinde onunla ilişkileri güdükleşmiş, tarihi yok edilmiş. Köye verdikleri değer sadece mezarlıkları ve orada olan bir karış toprakları.
Kapital evet bir ilişkiler bütünüdür, toprağını satmak için piyasa aramakta bizim köylüler. Acınası halde. Bana herhangi birşey anlatılmasın, defolsunlar..
Hafızalar silinmekte, dedem öldü, yalnız,huysuz bir adamdı da aslında, pek sevmezdim ama öldü işte, soğukkanlı bir şekilde.
Hafızalar buharlaşmakta, herşey siliniyor, geriye kalan toz, bembeyaz, bir bakir(e) kendiliğinde, kirli.
Peki geriye kalan nedir? Güney Amerika'da 'Sembrando memoria cosechando la lucha' diye bir slogan vardı, yani 'hafıza ekiyoruz,direniş biçiyoruz'.
Karıştı plak, üzgünüm, parça yarım kaldı, zaten ne zaman bir şey için oh dedik, bazı zamanlar, emek harcadıklarımız için mesela, yemek yapmak gibi, insan yaptığı yemeği daha bir iştahla yer, kıymetini bilir çünkü, azığı onu azaltmaz,çoğaltır..
Herşey siliniyor, dur de!
Dursun Duran.
9 Kasım 2009 Pazartesi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder