tarihin

önünde,arkasında,ortasında,hiçbirşeyinde..
las palabras se callan...
artık Duran dinleme dinlenme hallerinin neresindedir bilmez,bazen dinler bazen durmuş olur her ne hikmetse, kendi bilmez ki size anlatsın, kendinin içinde gider gelir o,kendini kaybetmek ister,kaybeder,kaybedemediği zamanlarda tarihten medet umar hale gelir..
tanrım, bizim bununla ne alakamız var, öleceğiz,
işte tarih ölüler üstüne kurlmuştur, o bizim göstergemizdir,sadece süreçler bütünü değil bahis, aynı zamanda biricik bireyim ölümü. bu bireyi taşıyan toplumun da başka bir hal alması,
birilerinin yokluğu ölüm üzerinden,yokluk üzerinden bizi şekillendiriyor, bir bakıyoruz sonra, kendi varlığımızı ölüme dayatıyoruz bazen, salak ruhlarımıza inanarak,sonra şşşşşt.
-sunduk işte kendimizi ölüme.
asılı herşey, havada, ben yerdeyim, bakıyorum onlara,ben nerdeyim?
...
bir zamanlar,hayatın cilvesi işte ya, huzurlu olduğumu düşünmüştüm, biliyordum,herşey değişiyor,insanoğlu civa mıdır ki her yöne aksın ve kalsın orda öylece..
değişiyor işte hayat, sen civa değilsin, bazen durursun, sonra dünya döndükçe dönersin, sonra Durursun.bilmiyorum, canım sıkıldı..